|
8-11-2011: Dagblad, de twentsche courant
Tubantia
foto is van eerder gespeeld stuk (opm. website-beheerder)
Zorgeloos
toneel bij Eensgezindheid
Toneel
Van de ene zorg in de andere zorg.
- Toneelgroep
Eensgezindheid
- Vrijdagavond
- Hervormd
Verenigingsgebouw
- Regie:
Sietse Smit en Rikus Doosje.
door Marinus Heino
Een
avondje toneel bij Eensgezindheid is een avondje zorgeloos genieten.
Door de jaren heen weet het gezelschap het hondstrouwe
publiek te
boeien met een klucht of een blijspel. Een ander
genre
wordt niet gewaardeerd, het publiek wil een avondje lachen.
Het
blijspel Van de ene
zorg in de andere zorg voldoet
aan dat beoogde doel in hoge mate. Bij de première op
vrijdagavond in een tot de laatste plaats bezet Hervormd
Verenigings gebouw werd dat al snel duidelijk.
Toen het
doek zich voor de laatste keer sloot, was een klaterend
applaus
een terechte beloning voor de spelers en de regiseurs
Sietse Smit en Rikus Doosje. Na de eerste twee voorstellingen
staan nog drie voorstellingen op het programma, maar voor een
toegangs kaartje hoeft een belangstellende niet
meer te
bellen. "We zijn totaal uitverkocht", glundert Margje Wiggers
als
ze na afloop van de voorstelling samen met medespelers en de
hele
crew van de toneelvereniging en een groot deel van de vaste
aanhang aanschuift voor het nuttigen van de traditionele
gehaktbal. Traditie is bij de christelijke toneelvereniging
een
groot goed. Als de toegangsdeuren van de toneelzaal ruim voor
aanvang opengaan, volgt eerst een run naar de koffie aan de
bar.
Langzaam loopt de zaal vol. Hoewel alle stoelen genummerd zijn
en
iedereen z'n plek moeiteloos weet te vinden, volgt toch een
vriendelijke begeleiding en aanwijzing naar de plaatsen.
Voorzichtig wordt dan al een nieuwsgierige blik geworpen naar
de
vele prijzen die vóór het toneel op lange
tafels
zijn uitgestald. Straks in de pauze volgt de verloting. Voor de
vereniging is dat een must , want de toegangsprijs van 2,50
euro
is bij lange na niet voldoende om de kosten te dekken. Het
publiek weet dat en naar draagkracht wordt een
voorraad
lootjes ingeslagen. Ruim voldoende om het denkbeeldige
bordje
"uitverkocht" op te hangen. Na een korte begroeting door
voorzitter en
souffleur Hala Bryk gaat het doek op en krijgt het
publiek
zicht
op de kamer van een verwaarloosde boerderij die
door de
gezusters Hanna
en Klazina Kwekkeboom samen met broer Gerrit wordt
gerund.
Financieel hebben ze het duidelijk niet breed. Het
geroutineerde trio Margret Roelink, Margje Wiggers
en Henk
Maat voelt zich in de hun toebedeelde rollen als een vis in
het water. Alsof het geen toneelspel is worden de karakters
neergezet. Het duo Joop en Sonja de
Belder dat op
bezoek komt in de uitgesproken veronderstelling dat ze een
zorgboerderij bezoeken, hebben in het eerste bedrijf nog
duidelijk moeite zich aan het geroutineerde spel aan te passen. In
het tweede bedrijf waarin het duo Sander Werger en Paulina
Kuiper
zelf excelleert, gaat het beter. Vooral Paulina Kuiper in
haar
rol als Sonja de Belder groeit naarmate het stuk vordert. Na
afloop krijgt zij de complimenten, want het is sinds 1986 dat
ze
weer eens op het toneel staat. Het verhaal ontwikkelt zich in
duidelijke lijnen, al moet het publiek wel bij de les blijven om
in het derde bedrijf de bedoelingen van het bezoekersduo Joop
en
Sonja de Belder te doorgronden. Is het nu een zorgboerderij
of
een seksboerderij is even de vraag. Er wordt vlot gespeeld in
mooie dialogen in goed verstaanbaar dialect. Van enige
platvloersheid of een onvertogen woord waarmee kluchten nogal
eens doorspekt zijn, is geen sprake. Daarvoor verdient Eensgezindheid
een groot compliment.
|
